La Tahzan.. La Tahzan.. wahai hati yang telah bersamaku
selama 21 tahun, bersabarlah..
Maafkan kerana kamu terluka lagi.. Maafkan kerana luka kali
ini lebih dalam kesannya.. Maafkan aku..
Terasa diri ini tidak layak memiliki hati ini.. Maafkan aku
walaupun aku pernah berjanji kamu tak akan terluka lagi, tapi tewas juga aku
akhirnya.. Maafkan aku..
Besar sungguh dugaanMu.. Besar sungguh kepahitan yang aku
rasai.. Kadangkala, tersungkur juga hatiku.. Walaupun aku tahu, Allah tidak
akan menguji hambaNya dengan dugaan yang tidak mampu hambaNya hadapi.. Tapi
benarkah sekuat ini ketabahan hatiku Ya Allah.. Benarkah seberat ini dugaan
yang aku mampu tanggungi..
Ya Allah.. Jika benar ini yang terbaik untukku, damaikanlah
hatiku ini Ya Allah.. Jika benar ini yang terbaik untukku, janganlah Kau
panjangkan kesedihan ini Ya Allah.. Janganlah Kau wujudkan rasa kebencian dalam
diri ini Ya Allah.. Dan jika ini sebaliknya Ya Allah, aku yakin Kau mempunyai
cara terbaik buat aku nanti.. aku sedar diri ini tidak layak, namun aku tahu,
Kau maha mendengar, Kau maha mengetahui, Kau maha mengasihani dan Kau maha pengasih..
wahai KETABAHAN, datanglah kedalam hatiku,
wahai KEKUATAN, temanilah aku,
wahai KESABARAN, hiduplah di dalam diriku..
Sesungguhnya, kehadiran kalian amat aku perlukan..







